|
||
Еще один безумный сонет. | ||
Прыйшло паведамленне на усходзе, Што тая, для якой і свет, і цені Змяшалісь ў звар'яцелым летуценні, Ляціць насустрач ночы, як прыгодзе. Трывожны водар чую. На дарозе Хмар не стрымаць... І нават на калені Я ўпасць гатова (не дало сумленне), Але цягнік нарэшце адыходзіць. Асірацелы горад бессмяротнай... Лягенды, як люстэрка, навальніцы Б'юць стрэхамі схіліўшыхся дамоў... ў вачах мне слёзна, на душы самотна, Нібы апошні раз яе касіцы Мільгнулі ў сумнай роспачы гудкоў... 29.08.09
|
|
Новые книги авторов СИ, вышедшие из печати: |